Muhsin  Durucan
şair, yazar



23 Nisan 1948 tarihinde Hacıbektaş'ın Aşağıbarak köyünde doğdu. İzmir Buca Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümünü, İstanbul Çapa Müfettişlik Kursunu, Türk Dili ve Edebiyatı Lisans Tamamlama Programını bitirdi. Ağrı, Kırşehir, Isparta, Denizli, Bilecik, İçel, Tekirdağ, Edirne ve İstanbul illerimizde öğretmenlik, halk eğitimi merkezi müdürlüğü, milli eğitim müdür yardımcılığı, ilköğretim müfettişliği görevlerini yürüttü. İstanbul’da bir lisede Türk dili ve edebiyatı öğretmeni iken emekliye ayrıldı.

Yazmalarının kökeni ilkokul yıllarına uzanır. Türk Folklor Araştırmaları, Yelken, Karınca, Halk Eğitimi, Bahçe, Yeni Adam, Kemalist Ülkü, Gülpınar, Sümerbank, Varlık, Ana, Kızılay, Öğretmen Dünyası, Ajans Türk, Çağdaş Eğitim, İçel Kültürü, Tarla, Beşparmak, Eflatun, Ozan, İlkyaz, Çağrı, Çağdaş Türk Dili, Kiraz, Türk Dili, Güneyde Kültür, Oluşum, Anahtar, İdarecinin Sesi, Yeni Defne, Simav Anadolu, Ozan Ağacı, Kar ve Fethiye gibi dergilerde; seçkilerde (antoloji-güldeste) Ulusal ve yerel basında, kimi sanat eki veren gazetelerde değişik konu ve türde yazıları yayımlanmaktadır.
Kimilerinde köşe yazarlığını sürdürmektedir. TYS ve Besam üyesidir. Şiir ve yazılarından ödüller aldı.

ESERLERİ:

Bir Tutam Şiir (1970), Bir Heybenin İki Gözü (1975), Umut Türküsü (1976), Söz Kaynağı Anadolu (1979), Canca Şiirler (1997), Durucanca Duygular (2004), Sevdanın Gözü (2012) ve Haykırış (2014) adlı şiir kitapları…

İlimiz Denizli (1985), Eğitim ve Mutluluk (1991–1992–1998–2013–2014), Anma ve Kutlama Günleri (2000), Düşüncemiz Sizinle (2004). Bir Sevdadır Balkanlar (2009), Güneydoğu Anadolu Sevdası (2010), Önyargısız Düşünceler (2012) , Özel Günler (2014) ve Bir Sevdadır Azerbaycan(2014) adlı inceleme-araştırma olmak üzere toplam 17 (on yedi) kitabı yayımlandı.





MUHSİN DURUCAN'IN ŞİİRLERİNDEN ÖRNEKLER




GÜLÜŞÜ GÜZEL

Güle gönül verdim canca sevindim
Manidar bakışlı gülüşü güzel
Ben kendimde değil bendeki sendim
Manidar bakışlı gülüşü güzel

Suyuma serilen koskoca ağdın
Peri misin, Leyla mısın ey kadın
Aniden ay oldun, gecem apaydın
Manidar bakışlı gülüşü güzel

Sevgi, ışıl ışıl güzelliğinde
Yoğunlaştım kapkara gözlerinde
Ruhum yenilendi tazeliğinde
Manidar bakışlı gülüşü güzel

Yüreğimi parçaladı bakışın
Kırılgan gönlüme doğru akışın
Özlem katmerleşti her şeye karşın
Manidar bakışlı gülüşü güzel




ŞİİRLERİ:

DÖRT DÖRTLÜK BOĞAZİÇİ

Güneş ışınlarıyla içimi ısıtıyor
Altınca aydınlıkta şimdi boğaz suları
Çamlıca antenleri bilime uzanıyor
Doğa burda zarf olmuş direkler de pulları.

Üsküdar kavuşmada sabah aydınlığına
Hiç de acelesi yok tükenen eylüllerde
Suları sere serpe siperlemiş bağrına
Kimi hesaplar yapar kışa gebe günlerde.

Ağaçlar yeşilini koruma uğraşında
Yorgun şimdi besbelli yarım çırpan kanatlar
Koca çınar dipdiri çağa koşut yaşında
Yaşama isteğinde her gün artan umutlar.

Görkemli asma köprü özlem taşır sılaya
Uzun gurbet yolları durmaksızın alınır
Su üstü taşıtları acelesiz karaya
Her biri yeni gelin endamıyla salınır.




TOPRAĞIMIN İNSANI

İklim aynı, duygu benzer kardeşim
Bizim toprak özlem oldu, yâr oldu
Sıla ile gurbet şimdi özdeşim
Gönül neyi umdu, sonra ne buldu.

Eser m’ola serin yeli köyümün
Tarlamızda deste deste ürünüm
Şimdilere anı oldu o dünüm
Dün, bugüne uzanan bir yol oldu.

Leyla, Şükran, Gülsün, Aygül ve Mine
Güzellik tükendi ordan bugüne
Ocaklar kapandı hep söne söne
Geçmiş umut umut bitti, kayboldu.

Unutmak olmuyor her güzel anı
Nerde kaldı şimdi şöhreti, şanı
Sorma n’olur toprağımın insanı
Altın yere düştü şimdi pul m' oldu.




BEŞ DUYUM YAR

Her baharın gülü var, zambağı var
Eflatunda, yeşilde sen Aygülüm
Yağmur sonrasında gökkuşağı var
Görme duyum, duygu selim Aygülüm.

Kime baksam yine sensin sevgimde
Duvar durur, cam olursun evimde
Gülen yüzün ve şen sesin beynimde
Duyma duyum, kulak yolum Aygülüm.

Varlığınla çepeçevre saransın
Bir Ağrı’sın, Erciyes’sin, Süphan’sın
Elvan elvan benliğime dolansın
İç çekişim, soluğumsun Aygülüm.

Saatler an olur elim elinde
Boğuyorsun beni sevgi selinde
Tadın ayrı, tüm tatlılar içinde
Tatma duyum, ağzım, dilim Aygülüm.

Bu nasıl duygudur, nasıl sevgidir
Dokundukça yüreğimde yağ erir
Şiir gönlüm sevinse de yeridir
Dokun duyum, sığınağım Aygülüm.




YAŞAM ÇİZGİM

Acemi sancılarda eni konu
Geç ve genç doğdum anamdan
Bir karakışta yitirdim onu
Can yıldızım kaydı dünyamdan.

İp atlamadım, top oynamadım
Parklarda koşturduğum olmadı
Babamla arkadaş değildim
Çocuk gönlüm günlerine doymadı.

Tırmandıkça arttım, çoğaldım
Yoruldum, çok yoruldum
Şöyle sere serpe dinlenmeye
Adam gibi vakit bulamadım.

İstediğim yeller hiç esmedi
Yine de direndim de direndim
Fırtına, bora rahat vermedi
Kırıldım, kırıldım da eğilmedim.




HAKKINDA YAZILANLAR

DURUCANCA DUYGULAR
RADİKAL 09.09.2005

Muhsin Durucan, kendi basımı, şiir, 96 sayfa
İstanbul'da bir lisede Türk dili ve edebiyatı öğretmeni olan Muhsin Durucan, şiir, deneme kitapları ile 1970'den bu yana edebiyat dünyasında. "Bugün aynı parktayız seninle/Bakışlarımız tam açıyla çakışır/Kara gözler fır fır fırlanır çevrede/Yüreğimiz şiirin sularında akışır/Gölge dinginliğinde mutluluk/Arkadaşınla masayı paylaşırsın/Umuda bir sıkı düğüm atar özlem/Gül yüzündeki günle yarışırsın/Bahçedeki bakışlar kükrer sevgi seli/Sevmek güzelliktir, başkaca ne demeli". Şairin kendi basımıyla şiirseverlere ulaşan yeni kitabının adı 'Durucanca Duygular'.





www.biyografi.net (Binlerce Biyografi)